Το Εφετείο δεν απέρριψε την αγωγή αδικοπραξίας των αναιρεσειόντων γιατί έκρινε ότι αυτή έπρεπε να ασκηθεί "αποκλειστικά και μόνον ως ειδική (εταιρική) πλαγιαστική αγωγή του άρθρου 26 του Ν.5960/ 1955", με αίτημα την καταβολή της αποζημίωσης στην οφειλέτιδα των αναιρεσειόντων ΕΠΕ, της οποίας ο αναιρεσίβλητος ήταν διαχειριστής, αλλά γιατί έκρινε ότι αυτή ήταν μη νόμιμη, επειδή τα εκτιθέμενα σε αυτήν παραγματικά περιστατικά, αληθή υποτιθέμενα, δεν συνιστούν αδικοπραξία, αλλά σε κάθε περίπτωση και γιατί πλήττουν τις πλεοναστικές αιτιολογίες της απόφασης περί μη εφαρμογής του άρθρου 26 του Ν.5960/ 1955, οι οποίες δεν ήταν αναγκαίες για την αιτιολόγηση ότι η αγωγή ήταν μη νόμιμη στην μοναδική βάση της από την αδικοπραξία του αναιρεσιβλήτου